Zoutwinning bij zonsopgang in Castro Marim

De zoutpannen van Castro Marim, gelegen in de uiterste zuidoosthoek van de Algarve, vormen bij zonsopgang een geometrisch landschap van reflecterend water en witte kristallen. Dit gebied maakt deel uit van het natuurreservaat Sapal de Castro Marim e Vila Real de Santo António, een moerasgebied dat direct grenst aan de rivier de Guadiana, de natuurlijke grens met Spanje.

De werking van eb en vloed

Het systeem van de zoutwinning steunt volledig op de getijdenwerking van de Atlantische Oceaan. Via een netwerk van kanalen stroomt het zoute water bij vloed het reservaat binnen. In de ondiepe bekkens wordt het water vastgehouden, waarna de zon en de wind het verdampingsproces overnemen.

Naarmate het waterpeil zakt, stijgt de zoutconcentratie. Dit proces resulteert in de vorming van dikke zoutkorsten op de bodem van de pannen. De vroege ochtend is het beste moment om dit te observeren, omdat de wind dan vaak nog stil ligt en de wateroppervlaktes als spiegels fungeren voor de omliggende vestingstad.

Vogels in het zilt

De zoutpannen zijn niet alleen een economische zone, maar ook een cruciaal ecosysteem. De hoge concentratie aan mineralen en kleine organismen trekt specifieke vogelsoorten aan die hier hun voedsel zoeken.

• Flamingo's zijn hier het hele jaar door aanwezig en zeven met hun snavel het zoute water op zoek naar algen en kreeftjes.
• Steltkluten broeden in de directe nabijheid en zijn herkenbaar aan hun extreem lange, roze poten waarmee ze door de ondiepe modder waden.

Ambachtelijke zoutwinning

In tegenstelling tot industriële zoutmijnen wordt hier nog steeds handmatig geoogst. De zoutwerkers gebruiken houten schrapers om de bovenste laag, de flor de sal, voorzichtig van het wateroppervlak te scheppen voordat deze naar de bodem zinkt. Dit gebeurt vaak in de koelte van de ochtend om de fysieke belasting in de brandende Portugese zon te beperken. Het resultaat is een mineraalrijk zout dat zonder chemische bewerking wordt gedroogd en verpakt.