Wandelen in het Lake District buiten het hoogseizoen
Buiten de zomer heeft het Lake District zijn meren en dalen vrijwel voor zichzelf. Over Windermere, Ullswater, Borrowdale en de wandeltraditie van de fells.

Meren in een dal dat het ijs uitschuurde
Wie het Lake District in de zomer bezoekt, deelt zijn meren met veel mensen. Buiten het hoogseizoen zijn de paden en oevers rustiger, en het landschap is dan goed te lezen. De meren liggen bijna allemaal in diepe, U-vormige dalen. Die vorm ontstond tijdens de ijstijden: gletsjers schuurden de valleien uit en lieten bij het terugtrekken water achter in de laagste delen. Daarom volgen de meren zo vaak de richting van de dalen, en steken de bergkammen er ruw bovenuit.
Windermere is het grootste natuurlijke meer van Engeland en ligt in een lang, breed dal. Ullswater is smaller en bochtiger, met steile hellingen die er vanaf het water direct oprijzen. Wie vanuit het zuiden komt, kan beide meren in één dagtocht verbinden door langs de oevers te lopen en tussendoor de hoogte in te gaan.
Borrowdale en de fells
Het Borrowdale-dal ten zuiden van Derwentwater is een van de stilste delen van het gebied en leent zich goed voor een wandeling die niet te lang hoeft te zijn. Het pad volgt de rivier en laat vanzelf zien waarom het dal zo diep is uitgesleten.
De Engelse traditie van het fellwandelen draait om het beklimmen van de toppen, de fells, zonder dat er een echte weg naar boven loopt. Die traditie werd sterk bepaald door Alfred Wainwright, die in de jaren vijftig en zestig gedetailleerde handgetekende gidsen maakte van elke fell. Veel wandelaars volgen nog altijd zijn routes, en buiten het seizoen komt dat goed van pas: wie de weg kent, hoeft minder op andere wandelaars te letten.
Dichters aan het water
Wordsworth woonde een tijd in Grasmere, in het huisje dat nu Dove Cottage heet. Zijn gedichten over de natuur van het gebied komen voort uit de dagelijkse wandelingen door deze dalen. Coleridge woonde in Keswick, aan Derwentwater, en klom vaak de omliggende hellingen op. Het landschap dat zij beschreven is in grote lijnen nog hetzelfde, al zijn de wegen en dorpen er sindsdien bijgekomen.
Buiten het hoogseizoen merk je dat het landschap voor de dichters nog meer ruimte had. Op een grijze novemberdag, met mist die tussen de toppen hangt, komt de stilte van die tijd dichter in de buurt dan in augustus.






