Waarom iedereen begint met slacklinen in het stadspark

Tussen twee bomen hangt een strakke band waar iemand op balanceert. Je ziet het in steeds meer stadsparken, van het Warandepark in Brussel tot Park Spoor Noord in Antwerpen.

Slacklinen is balanceren op een band van nylon of polyester, meestal 2,5 centimeter breed, gespannen tussen twee ankerpunten. Anders dan een koord is die band vlak en veert hij mee, en dat veren is precies wat het moeilijk maakt: je corrigeert niet één keer maar continu.

Drie soorten

• Trickline. Een lage band waarop je sprongen en draaien doet. Kort en strak gespannen.
• Longline. Twintig meter of meer. Hoe langer de band, hoe meer hij doorhangt en zijdelings beweegt, wat het aanzienlijk zwaarder maakt.
• Highline. Hoog boven de grond, met een veiligheidslijn. Alleen voor gevorderden.

Wie begint, begint op een trickline. Je staat laag genoeg dat vallen geen gevolgen heeft, en dat scheelt in de spanning die je in je benen zet.

Waarom het aanslaat

Weinig drempel. Je hebt een band nodig en twee bomen. Geen club, geen zaal, geen beurt.

Weinig risico. De band hangt laag en de ondergrond is meestal gras. Dat maakt uitproberen goedkoop in elke betekenis.

Het vraagt je volle aandacht. Op de band kan je niet aan iets anders denken. Wie het beoefent beschrijft dat vaak als het aantrekkelijkste deel: de aandacht wordt afgedwongen in plaats van opgebracht.

Het traint wat je zelden apart traint. Balans, romp, enkels en schouders werken tegelijk. De kleine stabiliserende spieren rond de enkel krijgen daarbij meer te verduren dan bij de meeste sporten.

Het is sociaal van vorm. Een gespannen band trekt vanzelf bekijks, en in parken ontstaan er spontaan groepjes die tips uitwisselen.

De eerste keer

1. Kies je plek. Twee stevige bomen op vier tot zes meter van elkaar, met gras eronder. Gebruik boomvriendelijke bescherming rond de stam; zonder dat beschadigt de band de schors.

2. Span niet te strak. Beginners spannen bijna altijd te los, waardoor de band onder je gewicht ver doorzakt en zijdelings uitslaat.

3. Begin met één been. Zet één voet op de band en hou de andere op de grond. Kijk naar een vast punt vóór je, niet naar je voeten.

4. Kort en vaak. Tien minuten per dag levert meer op dan één lange sessie per week, want dit is coördinatie en die zet zich vooral tussen de sessies vast.

5. Doe het met iemand erbij. Een hand om op te steunen versnelt de eerste dagen aanzienlijk.

Verwacht niet dat je meteen loopt. De eerste doelstelling is stilstaan op één been, en dat duurt bij de meeste mensen enkele sessies.

Over de bomen

Slacklinen mag niet overal. Sommige steden en parkbeheerders staan het uitdrukkelijk toe op aangeduide plekken, andere verbieden het om schade aan bomen te voorkomen.

Kijk dat na bij de beheerder van het park voor je een band spant, zeker in een beschermd stadspark of een natuurgebied. Een boom met beschadigde schors herstelt daar traag van.