Wandelen tussen de gestreepte koepels van de Bungle Bungles
Ontdek hoe de oranje-zwarte zandsteenformaties van Purnululu in Australië zijn ontstaan en wat je ziet in de smalle kloven van dit surrealistische landschap.
De Bungle Bungles in het Purnululu National Park vallen op door hun bijenkorfvormige koepels met een uniek streeppatroon. Deze formaties in West-Australië bestaan uit zandsteen dat over een periode van 350 miljoen jaar is gevormd door erosie van wind en regen. De kenmerkende kleuren zijn het resultaat van een samenspel tussen vocht en mineralen.
De oorzaak van de oranje en zwarte strepen
Het gestreepte uiterlijk van de rotsen is geen toeval, maar een biologisch proces. De donkere, grijze tot zwarte lagen ontstaan doordat kleirijke lagen water vasthouden, wat de groei van cyanobacteriën mogelijk maakt. De oranje lagen bevatten minder klei en drogen sneller uit, waardoor de bacteriën daar niet overleven. In die lagen oxideert het ijzer in het zandsteen, wat de roestbruine kleur geeft.
Omdat de buitenste korst van deze koepels zeer kwetsbaar is, zijn de meeste rotsen niet toegankelijk om te beklimmen. Wandelaars blijven op de aangeduide paden om de beschermende laag van bacteriën en ijzeroxide niet te beschadigen.
Smalle kloven en verborgen palmen
Het landschap van Purnululu wordt doorkruist door diepe, smalle kloven die een koeler microklimaat bieden in de Australische hitte. In de Echidna Chasm zijn de wanden op sommige plaatsen slechts twee meter breed, terwijl ze tot 200 meter hoog reiken. Door de loodrechte lichtinval rond het middaguur lichten de wanden hier feloranje op.
In de Cathedral Gorge, een natuurlijke amfitheater van zandsteen, zorgt de akoestiek voor een bijzondere ervaring. Hier groeien ook de Livistona-palmen, die zich vastklampen aan de rotswanden en overleven dankzij het water dat in de schaduwrijke kloven langer blijft staan.
Bereikbaarheid vanuit België
Voor Vlamingen die deze afgelegen plek willen bezoeken, is de logistiek de grootste uitdaging. De Bungle Bungles liggen in de Kimberley-regio, op ongeveer 3.000 kilometer van Perth. De meeste reizigers vliegen vanuit Brussel naar Perth of Darwin, om vervolgens met een 4x4-voertuig de onverharde Spring Creek Track af te leggen. Deze rit van 53 kilometer naar de ingang van het park duurt door de ruwe ondergrond vaak twee tot drie uur.
