Waarom netwerken niemand meer blind vertrouwen
Zero trust gaat ervan uit dat niemand vanzelf vertrouwd is, ook niet wie al binnen het bedrijfsnetwerk zit. Zo werkt het idee van John Kindervag.

Het oude idee: binnen is veilig
Jarenlang werkte de beveiliging van bedrijfsnetwerken als een kasteel met een slotgracht. Alles wat van buiten kwam, werd gecontroleerd aan de poort, meestal een firewall. Eenmaal binnen kreeg een gebruiker of toestel grotendeels vrij spel. Het binnennetwerk gold als vertrouwd.
Dat model werkt zolang iedereen op kantoor zit en alle systemen in het eigen datacenter staan. Het begon te wankelen toen mensen thuis gingen werken, toen applicaties in de cloud verhuisden en toen apparaten van buitenaf verbinding kregen. De grens tussen binnen en buiten verdween. Wie één wachtwoord via phishing bemachtigde, kon vanaf dat moment van het ene systeem naar het andere bewegen zonder dat iemand dat opmerkte.
Kindervag en het begin van zero trust
In 2010 introduceerde John Kindervag, toen analist bij Forrester Research, de term zero trust. Zijn kernpunt was dat netwerken niet langer impliciet vertrouwd mogen worden op basis van hun locatie. Vertrouwen is geen eigenschap van een netwerksegment maar iets wat voor elke toegang opnieuw verdiend moet worden.
Daaruit volgen een paar principes die nu in bijna elk zero-trustmodel terugkomen: controleer elke toegangsaanvraag, geef alleen de rechten die voor die taak nodig zijn en ga ervan uit dat een aanval al bezig kan zijn.
Identiteit als nieuwe perimeter
Het belangrijkste verschil met het kasteelmodel zit in het beslismoment. Waar de oude aanpak vroeg waar een verzoek vandaan komt, vraagt zero trust wie het doet, met welk toestel en voor welk doel. Gebruikers worden met sterke authenticatie geverifieerd, toestellen krijgen een controle op hun staat, en toegang wordt per applicatie toegekend in plaats van per netwerk.
Daardoor blijft een aanvaller die één account heeft gekaapt niet automatisch vrij om verder te bewegen. Elke volgende stap vraagt opnieuw om een controle. Die beweging binnen het netwerk, lateral movement genoemd, is precies de manier waarop veel grote inbraken zich verspreiden.
Zero trust is geen product dat je koopt en installeert. Het is een manier om de architectuur in te richten, en de uitvoering verschilt sterk per organisatie. Google beschreef met BeyondCorp al in de jaren 2010 hoe het zijn medewerkers zonder klassiek bedrijfsnetwerk liet werken, en het NIST publiceerde in 2020 een richtlijn met de achterliggende principes.






