De Hoge Venen bij Eupen, hoogveen dat je zelden ziet
Het Hohes Venn bij Eupen is een van de weinige plekken in België met echt hoogveen. Over veenmossen, dopheide en de grens die er doorheen loopt.

Hoogveen is in België zeldzaam. Op de Hoge Venen, ten zuiden van Eupen, vind je het nog op een plek waar je het niet meteen verwacht: een plateau van natte heide, veenpoelen en mossen op de hoogte van de Ardennen.
Een veen dat laag na laag groeit
Hoogveen ontstaat wanneer er meer regen valt dan er verdampt en het water nauwelijks weg kan. Dan gaan veenmossen (*Sphagnum*) domineren. Die mossen kunnen zichzelf vele keren hun gewicht aan water vasthouden. Onderaan sterven ze af, en het dode materiaal blijft liggen omdat het zuur en nat is en nauwelijks afbreekt. Zo bouwt het veen zich over duizenden jaren op.
Daarom is hoogveen zo kwetsbaar. Wie de waterhuishouding verstoort, met greppels of drainage, droogt het veen uit en verliest het zijn vermogen om te groeien.
Dopheide en wollegras
Tussen de veenmossen groeit dopheide (*Erica tetralix*), een lage heidesoort met roze klokjes die tegen natte grond kan. Op open plekken steekt wollegras zijn witte pluimen omhoog. Wie in de zomer loopt, ziet er vooral heide en mos. Wie goed kijkt, ziet hoe de vegetatie per plek verschilt, al naargelang het water hoger of lager staat.
Signal de Botrange en de grens
Vanop het Signal de Botrange, op 694 meter het hoogste punt van België, heb je een brede blik over het plateau. Het gebied hoort bij het grensoverschrijdende natuurpark Hohes Venn-Eifel, dat het Belgische Hohe Venn en het Duitse Hohe Venn samen beschermt. De grens is op de heide nauwelijks zichtbaar, maar ze bepaalt wel wie wat beheert.
Tot na de Eerste Wereldoorlog was het gebied Duits. Met het Verdrag van Versailles kwam Eupen-Malmedy in 1920 bij België. Het veen zelf was er al veel langer. Turfsteken en ontwatering hebben het in het verleden zwaar aangetast, en vandaag probeert het natuurbeheer dat te herstellen.
Vanuit Eupen
Eupen is het logische vertrekpunt. Vanuit de stad rijd je of wandel je richting het plateau. Het gebied is open en weinig beschut, dus neem warme kleren mee, ook in de zomer. Blijf op de aangeduide paden, want een afgeweken voetstap in het veen blijft lang zichtbaar.






