Causa: de Peruaanse aardappelschotel voor feesten

Causa is een koude, gelaagde aardappelschotel die in Peru op verjaardagen en nationale feesten wordt geserveerd. De basis is een fluweelzachte pasta van gele aardappelen en ají amarillo, een gele chilipeper die de kleur en de pittige smaak bepaalt. Tussen de aardappellagen gaat een vulling van kip of tonijn met mayonaise en fijngehakte groenten. Het resultaat is een rechthoekige of ronde schotel die koud wordt gegeten, vaak versierd met olijven, hardgekookt ei en slablaadjes.

De basis: gele aardappelpasta met ají amarillo

De aardappelpasta wordt gemaakt van papas amarillas, een Peruaanse gele aardappelsoort die kruimig en licht zoet is. Na het koken worden ze gepureerd met ají amarillo (gele chilipeper), limoensap, olie en zout. De ají amarillo geeft niet alleen de kenmerkende gele kleur, maar ook een fruitige, matige hitte. Zonder deze peper is het geen causa. De pasta moet stevig genoeg zijn om lagen te vormen, maar smeuïg blijven.

De vulling: kip of tonijn

Traditioneel is de vulling een salade van kip of tonijn met mayonaise, rode ui, selder en soms avocado. De kip wordt gekookt en uit elkaar geplukt, de tonijn komt uit blik. Beide versies zijn gangbaar, afhankelijk van de regio en het budget. In Arequipa wordt vaker kip gebruikt, terwijl aan de kust tonijn populair is. De vulling wordt tussen twee lagen aardappelpasta gelegd, soms met een extra laag avocado voor romigheid.

Presentatie op feesten

Causa is geen doordeweekse kost. Het is een gerecht voor verjaardagen, nationale feesten en familiefeesten. In Lima en Arequipa wordt het vaak in kleine porties geserveerd als hapje, of als hoofdgerecht in een grotere vorm. De schotel wordt koud gegeten, wat handig is bij warm weer. De versiering is belangrijk: olijven, ei, slablaadjes en soms een dot mayonaise. Op tafel gaat causa rond als onderdeel van een buffet, naast andere Peruaanse klassiekers.

Causa is een gerecht dat je voorbereidt en koelt, niet iets voor last-minute. De aardappelpasta moet rusten, de vulling moet afkoelen. Wie het maakt, doet dat meestal de dag ervoor. De smaken komen dan beter tot hun recht.