Ambonese kookgemeenschappen in Nederland leven weer op

In de Molukse wijken van Rotterdam, Dordrecht en Assen wordt weer vaker Ambonees gekookt. De gerechten die op tafel komen zijn papeda (een pap van sagomeel), ikan kuah kuning (vis in gele bouillon met kurkuma en citroenblad) en sambal colo-colo (rauwe sambal van tomaat, sjalot en limoen).

Van oma naar kleinkind

Het doorgeven van de recepten gebeurt vooral thuis en in kerkverband. Bij familiebijeenkomsten en na de kerkdienst op zondag wordt er samen gekookt. Oudere vrouwen leren hun dochters en nichtjes hoe je vis schoonmaakt voor ikan kuah kuning en hoe je papeda klopt zonder klonten. De kennis zit in de handen, niet in een kookboek.

In Rotterdam-Zuid en in Dordrecht wonen veel Molukse families bij elkaar in de buurt. Daar zijn de winkels te vinden waar je sagomeel, verse kurkuma en kenari-noten koopt. In Assen is de Molukse gemeenschap kleiner, maar ook daar wordt bij feesten en kerkelijke bijeenkomsten gekookt voor grote groepen.

Waarom het weer opkomt

De heropleving hangt samen met een generatie die haar Molukse achtergrond opnieuw wil oppakken. Waar hun ouders nog vooral Nederlands aten om erbij te horen, zoeken kleinkinderen nu de recepten van hun grootouders. Ze vragen ze op bij familie en proberen ze uit in hun eigen keuken.

De kerk speelt daarbij een rol omdat daar de ontmoeting plaatsvindt. Na de dienst wordt er gegeten, en wie wil leren koken, leert het daar. De gerechten zijn daardoor niet alleen voedsel, maar ook een reden om samen te komen.

Wat je proeft

Papeda is vrijwel smaakloos en wordt gegeten met een visbouillon erbij. Ikan kuah kuning is zuur en geel van de kurkuma. Sambal colo-colo is scherp en fris en wordt vaak bij vis geserveerd. Wie deze gerechten wil leren kennen, kan terecht bij Molukse eetgelegenheden en bij de kerkelijke bijeenkomsten in de wijken. De recepten zelf blijven vooral binnen de familie.